zeferia

Bulgaria

            Bulgaria is one of the oldest European States with a 20-century-old history and traditions . The country is range in size from 7.79 million people . Seventy percent are an immigrants from Europe country . In their country , they had a variety of occupations . For example , five were farmers , two was a mechanic , and another was a business man . They actually speak the following native language : Romanian , Hungarian , and Roma . The people range in age from 14 to 60 years . Their average age is 23 . The immigrant come from five countries in Africa , North America , Latin America , UK , and Europe . Each village consists of 200 villager , half are a native ,and half are an immigrants . The people have been here for varying lengths of time . Some people has been here for two years , and another people has been here for only one month . The average length of time here is 6 months.

หลังจากที่ห่างหายจากบล็อกมานานก็เข้ามาดูสักหน่อย

โอ้โหไม่เหมือนเดิมแฮะ

ก็งง ๆ นิด ๆ เอาเป็นว่าจะลองทำนู่นทำนี่ดู

ยิ่งโง่ ๆ อยู่เรา จะทำเป็นกะเค้ามั้ยก็ไม่รู้

 ...................................................................

เพิ่งเปิดเทอมมา 1 อาทิตย์อ่ะ

แบบว่าเทอมนี้เรียนกันให้ตายกันไปข้างเลยทีเดียว

ลงไปตั้ง 25 หน่วยกิต ไม่ได้ตั้งใจลงหรอกนะ แต่ว่าเค้าบังคับให้ลง

เพราะจะได้รีบ ๆ เก็บหน่วยกิต เพราะปีหน้าจะได้เรียนแต่ภาษาอย่างเดียวเท่านั้น

แบบว่าเรียนแบบลากเลือด ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันอาทิตย์ไม่ได้หยุด ไม่ได้หย่อน

เดี่ยวพรุ่งนี้ก็ต้องเรียนตั้งแต่เช้าถึงเย็น(จะสู้ชีวิตอะไรขนาดนั้น)

ตอนนี้เลยเอาคติที่ว่าลำบากตอนนี้ดีกว่าเพื่อที่อนาคตจะสบายทีหลัง

................................................................................................

อนาคตจะสบายรึเปล่ายังไม่รู้ที่รู้แน่ ๆ ปีหน้าสงสัยต้องมีเสียน้ำตากันบ้างล่ะ

รู้สึกว่ายิ่งคิดยิ่งหม่นหมอง

วิบากกรรม ยังรออยู่

เค้าบอกว่าไปตายเอาดาบหน้านี่จริง ๆ (หรือว่าเราคิดในแงร้ายมากไป)

แต่คงไม่หรอก เพราะอย่างน้อย ๆ ต้องมีเสียน้ำตาบ้างล่ะ แง๋ ๆ ร้องตอนนี้เลยดีกว่า แหะ ๆ

เรื่องนี้พอและ   จบมาเข้าเรื่องจริง ๆ เลยดีกว่า

............................................................................................

เคยไปอ่านหนังสืออะไรก็ไม่รู้จำไม่ได้เค้าบอกว่าให้บันทึกเรื่องดี ๆ ที่เราทำทุกวัน ๆ แล้วเอามาอ่านจะทำให้เราสมองปลอดโปร่งอะไรสักอย่างจำไม่ได้แล้ว

จำได้แต่ว่าให้บันทึกเรื่องราวดี ๆ ที่เราได้ทำ

นึก  นึก   นึก

วันนี้เราทำอะไรไปบ้างนะ?

คิดไม่ออก

ถ้าการรอรับเพื่อนไปเรียนและกลับด้วยกันเป้นความดี อันนี้ก็คงจะใช่

เพราะถ้าเป็นเรื่องอื่นคงไม่มีแล้วววววว

(ทำไมมันมึดมนจังกับการทำความดี)

แต่เอาเป็นว่าคิดว่าเรื่องนี้แหละเป็นความดีของเรา

ไม่ได้เข้าบล็อกมาตั้งนานแล้ว

เพิ่งจะสอบอังกฤษเสร็จบอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกยังไง

ก่อนเข้าห้องสอบแบบสะบักสะบอม

หลังออกจากห้องสอบคิดว่ามันก็ไม่ยากแต่ว่าเราทำไม่ค่อยจะได้

แล้วคิดต่อไปว่าเพราะอะไร?

ก็ตอบเองอีกว่าก็เพราะตัวเอง จะโทษใคร

โทษนาฬิกาปลุกที่ปลุกแล้วไม่ตื่น =_="

โทษอาจารย์ที่จัดข้อสอบเป็นชุดเอและบี

โทษอากาศที่วันนี้ฝนไม่ตก

โทษที่นั่งที่ได้ไปนั่งตรงมุมอับ^_^"

......................

...................

.............

.........

สุดท้ายไม่จำเป็นต้องโทษใคร......โทษตัวเอง

ที่ก่อนสอบไม่ได้อ่านหนังสือ จบ

ก็ไม่ได้อะไรมากแค่อยากจะบอกตัวเองว่าทุกอย่างอยู่ที่ตัวเอง

...............................................................................................................

ตอนนี้เดื่อนตุลาคมแล้ว

เดือนกุมภาเราก็จะไปจีนแล้วมาถึงตอนนี้ เวลาที่รอมาเกือบปี

ทั้งๆที่ตอนนั้นอยากจะไปเสียให้ได้

อยากจะไปซะตั้งแต่วันนี้ พรุ่งนี้ ตอนนี้ไม่ค่อยอยากจะไปแล้ว

เพราะคงจะรู้ว่าพอไปถึงจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

คิดถึงบ้าน

บ้านที่เราอยู่ ที่คุ้นเคย ห้องที่ออกจะรกหน่อย แต่ก็ยังเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่เราจะทำอะไรก็ได้

คิดถึงแม่

เพราะรู้ว่าแม่ต้องเหงามากๆถ้าไม่มีเรา

คิดถึงหมา(โหด)

เพราะว่าถึงแม้ว่ามันจะโหด เป็นหมาเอาแต่ใจ แต่มันก็น่ารักเสมอ

ตอนนี้เราก็เลยเตรียมการครั้งใหญ่เพื่อบรรเท่าอาการคิดถึงของแม่ และอาม่าด้วย

นั่นก็คือเราก็ไปล้างรูปเราแล้วก็เอาไปแปะไว้ในห้องแม่ซะทั่วไปหมด เอาไว้ดูต่างหน้าเวลาคิดถึงเรา ถึงแม้ว่าปากจะบอกว่าดูแล้วรกตา หรือเห็นรูปแล้วความดันขึ้น เวียนหัวไปหมด=_=" แถมบอกอีกด้วยว่าถ้าเราไปจะเอาออกให้หมด แต่เราก็เชื่อว่าแม่ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ ๆ บางทีอาจจะดรูปเราทุกวันเลยก็ได้ แหะ ๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าเรียนจบมาแล้วจะเป็นยังไง แต่เอาเป็นว่าเราอาจจะเอาความรู้ที่เรามีมาใช้ประโยชน์ได้บ้างไม่มากก็น้อย

คิดเหมือนกันว่าเรียนเสียเงินไปเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ถ้าเรียนจบมาแล้วไม่มีงานทำจะเป็นยังไง ไปอยู่จีน 2 ปีกลับมาเงินเดือนยังไม่พอเลี้ยงตัวเอง จะทำไงดี

แต่คิดไปคิดมาก็กลุ้มเปล่า ๆ ถ้าเราตั้งใจทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ (แต่รู้สึกว่าวันนี้ของทุกวันยังไม่ดีทีสุดเลยสักวัน)

แต่ถึงยังไงเราก็ต้องสู้ต่อไป nuli nuli jiayou jiayou.

edit @ 15 Oct 2007 13:55:25 by zeferia